Kunst en cultuur

De situatie in 1995

Elbasan is een historische stad met een prachtige grotendeels ommuurde Middeleeuwse stadskern. Hoewel ook hier armoede en verval overheerste, waren er toch nog veel historische elementen te zien. Naast deze stadskern was echter in de communische tijd een doorgaande weg, een groot plein aangelegd en een staatshotel gebouwd. Het park achter het hotel grensde aan het ethnografische museum, dat echter gesloten was. Een oude moskee was een koffiehuis geworden.

 

 

Een oude romeinse fontein ging schuil achter talloze illegale kraampjes van straathandelaren.  Soms werden de kraampjes hardhandig verwijderd, maar steevast verschenen ze daarna weer opnieuw. Tijdens één van zo’n schoonmaakactie werd de oude fontein door een buldozer vernield.

Zoals gebruikelijk was in alle Oost-Europese landen was ook in Elbasan kunst en cultuur streng geregelementeerd door het centrale gezag in Tirana. Het theater in het centrum van de stad had een eigen theatergezelschap, maar verkeerde in een diepe crisis door gebrek aan middelen. Met minimale middelen werden er toch soms voorstellingen gegeven en evenementen georganiseerd.

 

In Elbasan stond ook de school Onufri, één van de zes muziek- en tekenscholen van Albanië. Dit zijn speciale opleidingsscholen voor begaafde  kinderen van 6 tot 18 jaar uit de hele streek. Daarom stond bij deze school ook een internaat, waar de leerlingen gehuisvest werden. Zowel de school als het internaat waren zeer armoedig. De gebouwen waren vervallen; het internaat van drie verdiepingen kon de bovenste verdieping niet gebruiken omdat het dak totaal versleten was. De school was vochtig en kil; de muziekinstrumenten en tekenmaterialen waren oud en versleten. Toch heerste er een prettige stemming. Opvallend was het hoge niveau van de opleiding van jonge musici en tekenaars.

 

Projecten

1. Renovatie van het schoolgebouw

2. Aanschaf van muziekinstrumenten en teken-en schildermateriaal